Με οδύνη αποχαιρετώ τον Κλέαρχο Τσαουσίδη,  επιστήθιο φίλο, εκλεκτό συνάδελφο και πολύχρονο συνεργάτη στη δημοσιογραφία, μαχητικό σύντροφο σε καλές και δύσκολες στιγμές της ζωής μου. Συνδεθήκαμε στο πανεπιστήμιο από τα χρόνια των αγώνων του 114 για τη δημοκρατία και...
Γεννήθηκα στο μέσο του εικοστού αιώνα (1945), στο τέλος του δεύτερου μεγάλου πολέμου του, αλλά η ζωή μου, βιωματική και ζώσα, απλώνεται σ’ ολόκληρο τον εικοστό αιώνα. Η αληθινή στο δεύτερο μισό και η φαντασιακή, με τις διηγήσεις των...
Ξαναδιάβασα αυτές τις μέρες ,τυπωμένο καλαίσθητα σε βιβλίο, το τελευταίο μυθιστόρημα του Γιώργου Σκαμπαρδώνη Casa Μπιάφρα και ξανάζησα τη θερμουργό γοητεία του πιο δυνατή από την πρώτη φορά που με γλύκανε με την παρηγορητική συντροφιά του. Το καλοκαίρι ο...
Ο Πούλιος και ο Γεώργιος, γιοι του Μάρκου Πούλιου, γνωστοί ως  Μαρκίδες Πούλιου,  τους οποίους απεικόνισε ο ζωγράφος Κώστα Ντιός από την Κοζάνη για την εικονογράφηση της έκθεσης για τους πρωτοπόρους εκδότες - δημοσιογράφους που οργάνωσε το 2007 το...
Tον ξέραμε  ως δημοσιογράφο και λογοτέχνη, ποιητή και πεζογράφο, εκπρόσωπο της λογοτεχνικής σχολής του αισθητισμού, που εξυμνεί την ωραιότητα, ‘’τη μυσταγωγία της σάρκας και τις ηδονές του πνεύματος’’, που άφησε το στίγμα του στα τέλη του 19ου αιώνα και...
Την Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 2019 μίλησα στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού για τα κειμήλια που έφεραν οι πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη στη νέα πατρίδα. Στην εκδήλωση που οργανώθηκε από τους ''Φίλους του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού παραβρέθηκαν αρκετοί φίλοι και...
 Οι εκσκαφές για έργα κοινής ωφέλειας έδωσαν τους μεγάλους αρχαιολογικούς χώρους στη Θεσσαλονίκη που κρύβονταν κάτω από την πόλη. Οι δυο εμβληματικοί αρχαιολογικοί χώροι της, το  ρωμαϊκό ανακτορικό συγκρότημα στην πλατεία Ναβαρίνου και η Αρχαία Αγορά, στην άλλοτε πλατεία...
Μέσα στην πολλή βαβούρα, τον διχασμό της πόλης, τις παλινδρομήσεις των αρμοδίων και τις μεγάλες καθυστερήσεις ολοκλήρωσης του μετρό Θεσσαλονίκης, φαίνεται ότι ως πιο ενδεδειγμένη και πρόσφορη λύση για την πόλη είναι η κατάργηση του σταθμού Βενιζέλου του μετρό...
 Ένα συγκινητικό συστημένο γράμμα πήρα σήμερα (5.9.19) από τον συμπατριώτη μου Ελασσονίτη φιλόλογο Νίκο Σδάνη. Είναι μικρότερός μου, συνταξιούχος πια εκπαιδευτικός, με τον οποίο είχα πολλά χρόνια να συναντηθούμε. Γι’ αυτό με παραξένεψε και μου προκάλεσε  περίεργη προσδοκία, ιδιαίτερα...
Από καιρό ήθελα να γράψω για τις φιλικές και πνευματικές σχέσεις με τον αγαπητό Ντίνο Χριστιανόπουλο που ξεπερνούν τον μισό αιώνα. Τη γνωριμία μαζί του, την  πνευματική ‘’καθοδήγηση’’ που άσκησε πάνω μου, τις γκρίνιες και τις κόντρες. Το τελικό...